با ما تماس بگیرید: 88769210-021 | info@tmksh-co.ir

معماری یونانی - 800 ق.م تا 100 ق.م


یونان باستان زادگاه و محل تولد فرهنگ اروپایی است،درحالیکه معماری یونان باستان آغازگر معماری اروپایی است.یونان باستان تقریبا از 800 سال قبل از میلاد مسیح تا سال صدم قبل از میلاد گسترش یافت.

از قرن هشتم قبل از میلاد تا قرن ششم آن، دوره (Archaic) نامیده میشود که در این دوره معماری یونان رفته رفته به شکلی نسبتا پایدار توسعه یافت.این شکل پایدار به دو نظام دوریک و آیونیک تقسیم می شد.

فاصله زمانی بین سال های 500 قبل از میلاد تا سال 400 قبل از میلاد ،دوره شکوفایی یونان باستان محسوب میشود:زیرا در این دوره گنجینه های زیادی از معماری ساخته شدند که نظام کرنتین نیز در همین دوره شکل گرفت.

به طور کلی آثار معماری يونانی براساس شيوه های خاص ساختمانی بنياد شده اند. کهن ترين شيوه های قابل تقسيم بندی در معماری يونانی عبارتند از : 

1- شیوه دوریک : این شیوه که به عنوان کم تزئین ترین شیوه شناخته میشود با رسمیت، بی پیرایه و با صلابت است. و هم دردوران باستان وهم پس ازان مناسب ترین شیوه برای معماری نظامی زندان ودیگرساختمانهای خشن وتهاجمی است.

اثارمعماری این شیوه بااستفاده ازقطعات سنگ های تراشیده شده وبدون ملات ،ستون دوریک قاعده دایره شکل آن که از پایین ستون تا بالا از قطر آن کاسته می شود، روی آن با شیار هایی تزئین شده و سرستون از بالشتگ وتاوه ای چهارگوش واقع بر روی آن تشکیل شده است.

2- شيوه ايوني (ايونيايی): این شیوه دارای ظرافت بیشتروصلابت واستواری کمتر نسبت به شیوه دوریک است . ازویژگی های آن ستون های باریکتروبلندتر با سرستونی پیچ خورده و حلزونی شکل است.تعدادشیارهای روی بدنه به 24 عدددرهرستون می رسد.

3- شیوه کرنتی : برای اولین بارازستون کرنتی درداخل معابداستفاده شد ولی اوج گسترش این شیوه حدود300سال به بعد است که درستون های بیرونی ساختمان ها مورداستفاده قرارگرفت.

 ویژگی آن سرستون به شکل کاسه زنگ رو به بالا با آرایش برگ کنگری به گرد آن است.بدنه ستون آن از شیوه دوریک بلندتروباریک تر است . زیبایی تناسبات ، امکانات مجسمه سازی و افزایش کنده کاری ها موجب عمومیت و محبوبیت آن شده است.

شيوه هايی (سبک هايی) که معماران يونانی پديد آورند، تا حدودی بر حسب جزئيات، ولی عمدتاً براساس تناسبهای اجزاء از يکديگر متمايز می شوند.

قراردادن فرم سنتوری بر بالای ساختمان، استفاده از معماری هندسی بر پایه تناسب از ویژگی های این سبک است. مصالح عمده، آهک، و مرمر سفید. اختراع دولت شهر گام مهمی بود در زندگی شهری. سبک دکوراسیون داخلی رومی و یونانی بر تقارن و تعادل تأکید دارد. معروف ترین نقش در نقوش یونانی، زنجیره یونانی است. رنگ برتر سفید و آبی است. از خصوصیات سبک مدرن یونانی استفاده زیاد از نور طبیعی است.

در یونان باستان بر خلاف بسیاری تمدن های کهن و باستانی کم تر توجهی به ساخت کاخ ها و آرامگاه های شاهان شده است، توجه آنان بیشتر معطوف به ساختمان هایی بوده که جنبه دینی و کاربردی داشته است. به طوری که این مسئله در ساخت معابد و قربانگاه ها ،تئاترها،گنج هانه ها،تولوس ها (بناهای دایره ای شکل) و ساختمان هایی مانند "ادئون" مشخص است. یونانی ها در ساخت آثار معماری بسیار تحت تاثیر طبیعت و زیبایی پیرامون خویش بوده اند. به طوری که افلاطون در تعریف زیبایی می گوید : "چیزی زیباست که ایده های زیبا را در بر گرفته باشد" او طبیعت را هنر و کار الهی میپندارد. چون این احساس به سوی طبیعت با یونانی ها متولد شده است. یعنی از آغاز تولدشان آن ها چشم به زیبایی های طبیعت یونان می گشودند. همین امر موجب گردیده بود که برای هر یک از عناصر طبیعی خدایی خاص را تصور نموده و معبدی برایش بسازند،چنان که معماری یونان را باید در معابد آن سرزمین بررسی و مطالعه نمود.

فرم کلی ساختمان ها به صورت یک حجم بزرگ طراحی می شد که دورتا دور آن را ستون هایی در بر می گرفت و یک فضای اصلی در مرکز خود داشت. از جمله ایراداتی که بر این سبک وارد است ایجاد فضایی است که نمی تواند به عملکرد و نیازهای اجتماع پاسخ دهد، زیرا این فضا ها برای مردم عادی کارکرد نداشت و فضایی خاص برای خدایان بود. تنها مکان برای حرکت در فضا رواق های دور تا دور اتاق مرکزی است که فقدان حرکت درونی در بنا را یاد آور می شود. معابد با توجه به تزئینات بیشتر به صورت مجسمه ساخته می شدند تا بنایی که بتوان از آن استفاده کرد.

معروف ترین بنای سبک یونانی آکرپولیس است. مجموعه آکروپلیس در ارتفاعات شهر آتن قرار دارد. آکروپلیس تحقق کامل ترکیب عظیمی است که انسان یونانی دوره ی کلاسیک در قالب معماری پدید آورده است.


برای رسیدن به مجموعه بیننده باید از پای کوه در مسیری زیگزاگ حرکت کند. اولین بنایی که در این مسیر پر پیچ و خم به چشم می آید معبد پارتنون است. روش رسیدن بیننده به معبد نشان می دهد که یونانی ها در موضوعات دینی ازاد و تنوع طلب بوده اند.

در معبد پارتنون که برای پرستش یکی از خدایان اساطیری یونان ـ آتناـ ساخته شده است این الهه به شکل ایده ال مردم یونان باستان، تصور گردیده است. مجسمه ی اتنا که در انتهای مقصوره معبد قرار دارد بیش از 6 متر است.


معبد پارتنون ترجمه ی معماری الهه اتنا از چشم انسان است. در این بنا شیوه های دوریک و ایونیایی با هم ترکیب شده اند. یک مکعب مستطیل با تناسبات خاص بسیار دقیق همان مقصوره که محل انجام ایین های مذهبی بوده روی یک صفحه سنگی که معبد را به مثابه یک پایه مجسمه به نمایش می گذارد و یک ردیف ستون با تناسبات دوریک دور مقصوره تشکیل شده است. در این بنا فضای داخلی و حجم مجسمه وار در کنار هم ترکیب مطلوبی از ظرافت زنانه و قدرت مردانه پدید آورده اند.این بنا مظهر کمال تناسبات یونانی است.

نظر شما در مورد این مطلب


مطالب مرتبط