با ما تماس بگیرید: 88769210-021 | info@tmksh-co.ir

سینما و تئاتر

طراحی سالن تئاتر مستلزم درک روابط پیچیده ای است که می توان آن را با بررسی تاریخ ۲۵۰۰ ساله پیشرفت تئاتر به دست آورد.گرایش های ساخت و ساز سالن تئاتر در شرایط جاری:

۱- حفظ و احیا و مدرن کردن تئاتر های پیشین قرن نوزدهم و اواسط قرن بیستم

۲-ساختمانهای جدید با مشخصه های فضای باز (آزمایشی) و بعد تبدیل آنها به فضای پیشرفته تر

تاریخچه ی تئاتر:

تئاتر Marcellus اولین تئاتر روم که به طور کامل از سنگ ساخته شده و اولین ساختمان تئاتر رنسانس سالن تئاتر فرانسیس در پاریس بوده است.

کلیاتی در باره فضای نمایش

نمایش درهر کجا که مکان رویارویی بازیگر و تماشاگر باشد به وقوع می ­پیوندد. خواه این مکان میدانی در شهر باشد یا خیابان یا سکویی در بازار و یا قهوه­ خانه. اما تئاتر بدون معماری معنا ندارد، تئاتر چه به شکل نمایش و اجرا باشد و چه به صورت جشن و مراسم،ماهیتاً نباید چنان با طبیعت خود یکی شود که قابل تشخیص نباشد. زیرا در این صورت نمایشی در کار نخواهد بود. چون بنیان تئاتر بر آگاهی دوسویه بازیگران و تماشاگران از وجود یکدیگر است؛ باید از جهان اطرافش متمایز باشد همان­گونه که نمایش و واقعیت با هم تباین دارند. آشکارترین نشانه تئاتر همان صحنه است که معماری آن در طول تاریخ دستخوش دگرگونی­های فراوان گشته، اما همیشه مکانی کاملا مشخص و متمایز ازمحیط پیرامون بوده است. فضاهای اجرای نمایش در شهر غالبا جزو نقاط عطف شهری به شمار می­ روند. اما در شهر، علاوه بر مکان­های عمومی، تعداد زیادی فضاهای خالی حاشیه ­ای یافت می­ شوند که فراموش شده و مطرود و متروک­ اند، مکان­هایی که می­ توانند محل اجرای رویدادی نمایشی باشند. برخی از این فضاها که در شهرهای ما، خصوصا شهرهای قدیمی، به وفور دیده می­ شوند زمانی خود جزو فضاهای پررونق شهری به­ شمار می ­رفتند. فراموش نباید کرد که یک فضای نمایشی به تجمعی عادی، اجازه تبدیل شدن به اجتماعی باهویت را می­ دهد و می ­تواند سکویی باشد برای نیاز مردم به گفتن، شنیدن و داشتن اوقاتی خوش. هیچ لزومی به برپایی ساختمان نیست، شهرها خود می­ توانند به تئاتری برای اجرای نمایش تبدیل شود.

سینما وسیله خوبی برای تبلیغ و ارائه دیدگاه و اندیشه های سیاسی، اجتماعی و حتی اقتصادی است و از همین طریق گاهی مخاطب خود را به بی راهه برده و اورا در تبلیغات گسترده اسیر کرده، اما با این وجود سینما به علوم مختلف از پزشکی، الکترونیک و جغرافیا گرفتع تا فیزیک، شیمی و تاریخ خدمات شایانی نموده است. سینما، این وسیله سمعی و بصری جذاب، بزرگترین کارکردش خلق رویا، ماجرا، شخصیت ها و ... است که در انسان ایجاد احساسات عمیق از عشق و محبت گرفته تا ترس و نفرت می کند.

تاریخ سینما با نوعی انفجار آغاز نشد. هیچ حادثه مشخصی را نمی توان نام برد که قاطعانه میان عصر سینما و عصر پیش از آن تمایز به وجود آورد. پیدایش سینما جریانی پیوسته بوده است که با آزمایش ها و ابزرا اولیه ای آغاز شد که هدفشان نمایش تصویر به صورت متوالی بود. این تمهید بصری که در ابتدا یک اسباب بازی تلقی می شد به تدریج به ماشین پیچیده ای بدل گشت که به شکل قانع کننده واقعیت عینی را در حال حرکت عرضه می کرد.

پنج سال پس از آنکه برادران لومیر در 28 دسامبر 1895 میلادی در زیرزمین گراند کافه پاریس باشگاه سینماتوگراف را راه انداختند، مظفرالدین شاه قاجار در 24 فروردین 1279 عازم پاریس شد و در نمایشگاه جهانی به این دستگاه نظرش جلب شد. مورخان چرخیدن دسته دوربین مدل گومول را در اوستاند بلژیک در سه شنبه 18 اوت 1900 میلادی مطابق با 21 ربیع الثانی 1318 هجری قمری و 27 مرداد 1279 شمسی مبداء و تاریخ سینمای ایران می دانند، اما تولید و نمایش عمومی فیلمهای بلند سینمایی در ایران حداقل سه سال بعد از این تاریخ رونق گرفت.




طراحی دانشجویی