با ما تماس بگیرید: 88769210-021 | info@tmksh-co.ir

نگارخانه

نگارخانه به مکانی اطلاق می شود، که برای نمایش و عرضه آثار هنرهای تجسمی و هنرهای سنتی شامل تابلوهای نقاشی، خوشنویسی، عکس، مجسمه، سفال، آثار گرافیک، حکاکی، و نظایر آن توسط اشخاص حقیقی و یا حقوقی ایجاد می گردد.

هدف از تأسیس نگارخانه :

الف ـ تلاش برای ارتقاء آشنایی مردم با آثار هنری و اشاعه مفاهیم و ارزش های فرهنگی و هنری

ب ـ فراهم آوردن زمینه های رشد و اعتلای هنرهای تجسمی و سنتی از طریق معرفی هنرمندان و آثار هنری

ج ـ عرضه و فروش آثار هنری با رعایت سایر مقررات مربوط

د ـ اقدام به انجام مبادلات بین المللی آثار هنری در چهارچوب قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران.

بنابراین و بنا بر یک عرف جهانی، نگارخانه نه موزه هنر است و نه بساط دستفروشی. نگارخانه نه کلاس درس دانشگاهی است و نه شرکت سهامی خاص و عام. نگارخانه نه به تعبیری بنگاه اقتصادی و تجاری است و نه به تعبیر گروه دیگر هم شأن دوسالانه ی هنری و ویترین بلامنازع هنر کشور. نگارخانه راسته فروشگاه های صنایع دستی و شبه هنری خیابان ویلا و میدان نقش جهان هم نیست. نگارخانه محل عرضه هنر نیست. اما بازاری مبتنی بر اصالت سود مادی و کسب درآمد هم نیست. نگارخانه محل عرضه و فروش آثار هنری است. بدون درک تناسب و جایگاه هنر و اقتصاد، فهم معنای نگارخانه غیرممکن و نسبت نامتوازن به هر کدام، بی مایگی است. اگر هنر فصلی از اصالت فعالیت نگارخانه نباشد که لزومی به تاسیس صنفی مستقل نبود و این کالاها در فروشگاه ها و ویترین های معمولی ارائه می شد. اگر نگارخانه تنها ملزم به ارائه و اشاعه هنر بود که ساختاری مستقل پیدا نمی کرد و یا محل عرضه هنرهای مبتنی بر ایده واحد مجموعه ها یا اجرای چیدمان و پرفورمنس و... نمی شد. مخاطب گالری نه تماشاگر موزه و نمایشگاه های رقابتی جشنواره هاست و نه خریداری که در میان اجناس تلنبار شده مغازه، فقط به قصد خرید آمده باشد. نگارخانه ای که به قدر کافی فروش ندارد هم مثل نگارخانه ای که هنر را ـ فارغ از کیفیت و نیاز جامعه ـ تنها کالایی تجاری می داند، ناموفق است.




طراحی دانشجویی